2) Wygląd i wielkość Ptasznik ten ma bardzo charakterystyczny wygląd. Od razu rzuca się w oczy masywna ostatnia para odnóży. Jest ona prawdopodobnie wynikiem przystosowania się tego gatunku do "kopiącego" trybu życia. Ubarwienie jest zmienne w zależności od zbliżającej się wylinki i tak świeżo po niej jest rdzawo czerwone, przez rude aż po wyblakłe różowe a nawet szarawe przed następna wylinka. Pająk ten jak inne pająki podziemne nie posiada długiego owłosienia. Jest pokryty krótkimi zamszowymi włoskami, szczególnie widocznymi na ostatniej parze odnóży. Dłuższe włoski występują na pozostałych kończynach. Jest drugim, co do wielkości ptasznikiem afrykańskim. Samice dorastają nawet do 20 cm z rozpostartymi nogami, czyli ok. 10-11 cm samego ciała. Samce są zdecydowanie mniejsze, przy dorosłej samicy wyglądają raczej śmiesznie; z rozpostartymi nogami osiągają ok. 13 cm, samo ciało rzadko przekracza 6 cm., Dlatego tez każdy osobnik o rozstawie nóg większym niż 15 cm jest na pewno samicą.
3) Długość życia Z racji wyjątkowo powolnego wzrostu są pająkami wyjątkowo długowiecznymi. Na pełną dojrzałość samicy trzeba czekać od 6-8 lat, samce dojrzewają po ok. 5 latach. Ptasznik ten może śmiało konkurować z amerykańskimi gatunkami, jeżeli chodzi o długowieczność, samice w niewoli dożywają nawet 30 lat. Samiec z racji swojego przeznaczenia rzadko żyje więcej niż 2 lata po ostatniej wylince.
4) Występowanie i biotop Kenia, Tanzania, Uganda i reszta wschodniej Afryki. W naturze zamieszkuje relatywnie suche krzaczaste regiony wschodniej Afryki. Upodobał sobie krzaki egzotycznych odmian akacji i to zazwyczaj w ich pobliżu samice kopia swoje norki.
5) Cechy szczególne i ciekawostki Po okresie intensywnego żerowania ptaszniki te często zamykają wejście do swojej norki pajęczyną w celu uniknięcia wtargnięcia jakiegokolwiek intruza i tym samym spokojnego trawienia. Znane są także z długiego okresu postu, zwłaszcza u starszych samic trwającego nawet do 8 miesięcy. Przed wylinka pająk zakopuje się w norce zupełnie, zasypując wejście ziemią. Przygotowanie do wylinki może trwać do 6 miesięcy, dlatego zamartwianie się o nie jedzenie pupila w tym okresie nie jest potrzebne. Z racji swoich rozmiarów i braku zabezpieczenia podczas kopulacji (brak haków goleniowych) samiec jest w 99% przypadków łączenia zjadany tuż po kopulacji. W 50% przypadków jest zjadany przed kopulacją…, Dlatego skuteczne rozmnożenie w warunkach hodowlanych jest nie lada wyczynem.
WARUNKI HODOWLI
1) Terrarium Jest to pająk kopiący. Trzeba mieć to na uwadze urządzając mu terrarium. W momencie, gdy ptasznikowi uniemożliwi się kopanie korytarzy ten staje się coraz bardziej nerwowy i przestaje jeść, co może skończyć się tragicznie dla niego. Pająk ten najlepiej czuje się we własnej wykopanej norce i takie warunki należy mu stworzyć. Podłoże może się składać z włókna kokosowego lub wszelkich mieszanek torfu ze średnioziarnistym żwirem. Ziemia ogrodowa także się nadaje, pod warunkiem ze nie zawiera żadnego nawozu ani środków owadobójczych. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno być skutecznie zamknięte w sposób uniemożliwiający otwarcie go przez ptasznika od wewnątrz (ilość pomysłów takiego zamykania jest zaskakująco duża, to już niech będzie zależeć od inwencji osoby zainteresowanej). Wentylacja powinna być zrobiona z blachy perforowanej lub innego twardego materiału. Wszelkie siatki ogrodnicze, nawet te aluminiowe nie są wystarczającą bariera dla szczękoczułek pająka, a ten w pierwszych dniach w nowym terrarium będzie szukać każdej możliwej drogi ucieczki. Niezbędna jest miseczka z woda, na wszelki wypadek gdyby pająkowi zachciało się pić. Wystrój terrarium jest zbędny, ale miły dla oka obserwatora. Dlatego warto posadzić w terrarium jakąś cieniolubna roślinkę (bluszcz). Roślinkę taką najlepiej wsadzić jak pająk już wykopie swój korytarz, wtedy ryzyko zniszczenia ozdoby radykalnie maleje. Kawałki kory mogą być przez pająka zaadoptowane jako częściowe przykrycie wejścia do norki.
2) Ogrzewanie i oświetlenie Jeżeli pająki są hodowane w pomieszczeniu bez zachowanego cyklu dobowego słońca należy terrarium oświetlać w dzień na czas do 12 godzin białym światłem. Oświetlenie nocne jest zbędne, chyba ze mamy życzenie obserwować nocne poczynania naszego pająka. Pomieszczenie naturalnie słońcem oświetlone nie wymaga dodatkowego źródła światła.
3) Temperatura i Wilgotność Optimum to 22-28 stopni. Przegrzania są bardziej niebezpieczne niż ochłodzenia, dlatego należy się tych pierwszych wystrzegać. Temperatura w nocy może spadać nawet do 18 stopni bez zauważalnej zmiany zachowania pająka. Bezpieczna temperatura nienarażającą życia pająka to 15 stopni, pająk w takiej temperaturze staje się apatyczny i przestaje reagować na bodźce; nie należy utrzymywać takiej temperatury zbyt długo. Przy hodowli lub utrzymaniu tego ptasznika najważniejsza jest wilgotność podłoża. Nie potrzebuje on wysokiej wilgotności powietrza do momentu, gdy w norce jest wysoka wilgotność. 30-50% wilgotności powietrza to optimum. Ziemia powinna być jednak podlewana raz na 2-3 tygodnie w celu zachowania odpowiedniego klimatu norki pająka. Pojemniczek z woda pokryje ewentualne zapotrzebowanie na wodę.
4) Żywienie W miarę rozsądku podajemy wszelkie żywe lub świeżo zabite zwierzęta o rozmiarach odpowiednich do wielkości pająka. Najlepszym pokarmem są wszelkie szarańczaki, które stanowią naturalny pokarm ptasznika. Można oczywiście podawać odpowiedniej wielkości gryzonie, lepiej martwe, aby nie uszkodziły podopiecznego w przedśmiertnych ruchach. Młode pająki karmimy muchami i ich larwami, świerszczami; należy się raczej wystrzegać mączników i super mączników ze względu na dużą zawartość tłuszczu. W lato dobrym pokarmem jest plankton łąkowy (pasikoniki, świerszcze i inne owady) pod warunkiem ze jego zbieranie będzie miało miejsce z dala od ruchliwej szosy.
ROZPOZNAWANIE PŁCI Dymorfizm płciowy u dojrzałych osobników jest wyraźny. Samiec jest mniejszy, smuklejszy i nie posiada charakterystycznej dla samicy pogrubionej ostatniej pary odnóży. Ma także zdecydowanie dłuższe włoski na nogach i ciele. Narządy kopulacyjne na pedipalpach są raczej łatwo zauważalne. Dojrzewa wcześniej od samicy, bo najczęściej już po 11 wylince. Jak już pisałem wcześniej osobniki o rozstawie kończyn większym od 15cm są na pewno samicami. Samica jest w pełni gotowa i chętna do kopulacji po 12 wylince. Osiąga wtedy ok. 18 cm z rozpostartymi nogami i ok. 10 cm ciała.
ROZMNAŻANIE Rozmnożenie w niewoli jest raczej trudne. Samica często atakuje samca przed kopulacja. Jest bardzo wybredna, jeżeli chodzi o wybór kochanka a mając na uwadze słabą dostępność dojrzałych samców oraz czas ich wzrastania, całość stanowi duży problem. Samica jest gotowa do kopulacji po ok. 30 dniach od linienia (najpewniej jest dopuszczać po 12 wylince samicy). Jeżeli doszło do zapłodnienia samica zaczyna jeść przy każdej nadarzającej się okazji i coraz rzadziej wychodzić z norki. Po około 3 miesiącach po kopulacji składa jaja do kokonu, którego dzielnie pilnuje jeszcze przez ok. 4 miesiące. Nie należy jej wtedy przeszkadzać, ale można normalnie karmić, powinna przyjmować jedzenie. Można także samicy odebrać kokon i sztucznie go inkubować. Młode po wyjściu z kokonu powinny byś już w stadium pierwszej wylinki, dlatego samodzielnie będą już zdobywały pożywienie. Trzeba je porozdzielać do osobnych pudelek, co ułatwi ich karmienie i wykluczy kanibalizm.
