INFORMACJE OGÓLNE

1) Nazewnictwo

- Nazwa łacińska: Chilobrachys huahini

- Nazwa polska: Brak
- Inne nazwy: Huahini Bird Eater

2) Wygląd i wielkość

Dorosłe samice tego gatunku mierzą około 8-9 cm ciała, a z rozpostartymi odnóżami 17-18 cm. Samce nieco mniejsze. Pająk jest ubarwiony jednolicie. Jest jasnobrązowy. Karapaks jest nieco jaśniejszy. Stopy są sporo ciemniejsze od reszty ciała pająka.

3) Długość życia

Samice tego gatunku dożywają 14-15 lat, natomiast samce giną po roku lub dwóch po ostatnim linieniu.

4) Występowanie i biotop


W naturze można go spotkać na terenach Tajlandii, gdzie zamieszkuje wykopane przez siebie, gęsto oplecione siecią norki.

5) Cechy szczególne i ciekawostki

Pająk szybki i agresywny. Posiada również dość mocny jad.

WARUNKI HODOWLI

1) Terrarium

Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary około 30/30/30(dł./szer./wys.) cm. Może być otwierane z przodu lub góry. Konieczna jest wentylacja w postaci pasków z nawierconej aluminiowej płytki. Druciane i plastikowe siatki nie są najlepszym rozwiązaniem, gdyż mogą zostać przegryzione.

Młode osobniki trzymamy w pudełkach po kliszy lub pojemnikach na mocz. Wraz ze wzrostem przekładamy je do coraz większych "terrariów". Hodowcy stosują z powodzeniem pudełka po sałatkach, czekoladkach, wacikach do uszu, pojemniki na żywność różnych rozmiarów itp. Popularne są także faunaboxy różnych rozmiarów, które dość tanio można dostać w sklepach zoologicznych.

Terrarium powinno być ustawione z dala od kaloryfera, głośników, wszelkich sprzętów powodujących drgania, w miejscu spokojnym, gdzie nie będzie narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, strącenie z półki lub potłuczenie.

Jako podłoża używamy kwaśnego torfu, włókna kokosowego lub ich mieszanki, grubość podłoża powinna wynosić ok. 16- 20 cm, co umożliwia pająkowi kopanie i zapewnia utrzymanie odpowiedniej wilgotności. Tylną ściankę terrarium możemy wykonać z korka, kory, słomianki lub zaprawy tynkarskiej bądź styropianu pomalowanych farbą wszystko zależy od naszych zdolności i pomysłowości. Jako wystrój wykorzystujemy korzenie, kawałki kory, łupiny orzecha kokosowego wszystko najlepiej odpowiednio zabezpieczone przed wilgocią nietoksycznym lakierem bezbarwnym. Terrarium możemy obsadzić żywymi roślinami, ale najczęściej zostają one zniszczone przez mieszkańca, najlepiej spisują się sztuczne rośliny.

2) Ogrzewanie i oświetlenie

Do ogrzania terrarium można użyć żarówki lub kabla grzewczego. Większość hodowców wybiera to pierwsze rozwiązanie, gdyż żarówka poza funkcja grzewczą oświetla także terrarium. Przeważnie zaleca się stosowanie żarówek o mocy 15-25 wat. Można oczywiście zastosować mocniejszą wszystko zależy jak daleko od terrarium umieszczone jest źródło ciepła (unikamy montowania promienników w terrarium z uwagi na możliwość poparzenia naszego pająka). Żarówka nie ma możliwości regulacji a podłączenie jej pod termostat nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Trzeba, więc metodą prób i błędów tak dobrać moc żarówki oraz tak ustawić odległość by temperatura utrzymywała się na odpowiednim poziomie.Żarówka może być zwykła, biała lub czerwona, której stosowanie jest wskazane szczególnie nocą. Czerwone światło jest niewidoczne dla ptaszników i możemy je bez kłopotu obserwować w porze ich największej aktywności.

Jeżeli zdecydujemy się na użycie kabla grzewczego powinniśmy zaopatrzyć się w termostat. Sam kabel możemy zamontować pod terrarium, za jego ścianką lub wmontować go w nią (w przypadku, gdy np. ozdabiamy ją korkiem, zaprawę z kamieniami itp.). Nie powinno się umieszczać kabla bezpośrednio w terrarium. Moc 25 wat jest zupełnie wystarczająca.

Należy pamiętać by zapewnić pająkowi miejsca o różnych temperaturach. Jedna część terrarium powinna być mocniej ogrzewana by zwierzę samo mogło wybrać, jakie warunki są dla niego w danej chwili najlepsze.

3) Temperatura i wilgotność

Temperatura powinna utrzymywać się w przedziale 26-28'C z nocnym spadkiem do około 25'C. Wilgotność powinna wynosić około 80 - 90%.

4) Żywienie

Młode karmimy wylęgiem świerszcza, krojonymi mącznikami oraz pinkami, którym przed podaniem zgniatamy główki. Wraz ze wzrostem ptasznika podajemy coraz większy pokarm pamiętając by nie był on większy niż ciało pająka. Dorosłym osobnikom podajemy wszelkiego rodzaju bezkręgowce odpowiedniej wielkości - karaczany, świerszcze, szarańczę, drewnojady. Raz na jakiś czas można podać mysiego oseska. Kręgowce powinny jednak stanowić dodatek i urozmaicenie a nie podstawę diety. Można podawać także samodzielnie złapane owady. Odławiać je należy w miejscach gdzie nie są one narażone na działanie spalin, oprysków z pól oraz wszelkich innych zanieczyszczeń. Należy wystrzegać się owadów mogących zrobić pająkowi krzywdę (inne pająki, osy itp.) oraz potencjalnie trujących (gąsienice, pluskwiaki itp.). Najlepsze są przedstawiciele prostoskrzydłych - szarańczaki, pasikoniki, świerszcze.

ROZPOZNAWANIE PŁCI

Samica mocniej zbudowana od samca. Samiec ma narządy kopulacyjne na nogogłaszczkach (tzw. bulbusy). Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedorosłych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej.

ROZMNAŻANIE

Stosunkowo proste. Samica nie jest agresywna wobec samca. Można z powodzeniem trzymać parą w jednym terrarium przez jakiś czas. Po udanym zapłodnieniu kokon jest budowany po 3-7 miesiącach. Zawiera 100-300 jaj. Młode lęgną się po 3-4 tygodniach, stadia nimfalne trwają kolejne 4-5 tygodni. Po tym okresie pajączki usamodzielniają się.

Ocena
Zasady oceniania [zobacz]

Polecany dla bardzo zaawansowanych hodowców.