INFORMACJE OGÓLNE

1) Nazewnictwo

- Nazwa łacińska: Chromatopelma cyaneopubescens

- Nazwa polska: Brak
- Inne nazwy: Greenbottle blue

2) Wygląd i wielkość

Dorosłe samice tego gatunku mierzą około 5-6 cm ciała, a z rozpostartymi odnóżami 9-11 cm. Ciekawie ubarwiony ptasznik. W ciągu swojego życia kilka razy zmienia ubarwienie. Jako mały pająk posiada czarny odwłok z pomarańczowym ornamentem oraz małą czerwoną plamką na stronie grzbietowej. Karapaks jest brązowo żółty, sprawiający wrażenie złotego. Uda i stopy pająka są czarne, natomiast pozostała część odnóży jest beżowa. Jako podrostek ma odnóża koloru zielonego. Będąc już wybarwionym pająkiem(najczęściej około 7-8 wylinki), Chromatopelma cyaneopubescens odnóża ma niebieskie, natomiast karapaks jest koloru zielonego. Odwłok pozostaje niezmieniony – czarny z pomarańczowym ornamentem. Również włoski na odwłoku są pomarańczowe.

3) Długość życia

Samice tego gatunku dożywają do 15-18 lat, samce natomiast giną około 2-3 lat po ostatniej wylince.

4) Występowanie i biotop


W naturze można go spotkać na trawiastych i suchych terenach Wenezueli. Buduje gniazda nieopodal krzewów i traw z gęsto splecionej pajęczyny.

5) Cechy szczególne i ciekawostki

Gatunek łagodny i polecany dla początkujących hodowców. Wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Gęsto pajęczynuje.

WARUNKI HODOWLI

1) Terrarium

Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary około 30/30/25(dł./szer./wys.) cm. Może być otwierane z przodu lub góry. Konieczna jest wentylacja w postaci pasków z nawierconej aluminiowej płytki. Druciane i plastikowe siatki nie są najlepszym rozwiązaniem, gdyż mógł by zostać przegryzione.

Młode osobniki trzymamy w pudełkach po kliszy lub pojemnikach na mocz. Wraz ze wzrostem przekładamy je do coraz większych "terrariów". Hodowcy stosują z powodzeniem pudełka po sałatkach, czekoladkach, wacikach do uszu, pojemniki na żywność różnych rozmiarów itp. Popularne są także faunaboxy różnych rozmiarów, które dość tanio można dostać w sklepach zoologicznych.

Terrarium powinno być ustawione z dala od kaloryfera, głośników, wszelkich sprzętów powodujących drgania, w miejscu spokojnym, gdzie nie będzie narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, strącenie z półki lub potłuczenie.

Jako podłoża używamy kwaśnego torfu, włókna kokosowego lub ich mieszanki, lecz tutaj, jako że jest to gatunek żyjący na suchych terenach za podłoże posłużyć może piasek terraryjny, grubość podłoża powinna wynosić ok. 5- 7 cm, co umożliwia pająkowi kopanie i zapewnia utrzymanie odpowiedniej wilgotności. Powinniśmy zapewnić pająkowi kryjówkę, którą można zrobić z łupiny kokosa lub ceramicznej doniczki. Tylną ścianę terrarium możemy wykonać z korka, kory, słomianki lub zaprawy tynkarskiej bądź styropianu pomalowanych farbą wszystko zależy od naszych zdolności i pomysłowości. Jako wystrój wykorzystujemy korzenie, kawałki kory, łupiny orzecha kokosowego wszystko najlepiej odpowiednio zabezpieczone przed wilgocią nietoksycznym lakierem bezbarwnym. Terrarium możemy obsadzić żywymi roślinami, ale najczęściej zostają one zniszczone przez mieszkańca, najlepiej spisują się sztuczne rośliny.

2) Ogrzewanie i oświetlenie

Do ogrzania terrarium można użyć żarówki lub kabla grzewczego. Większość hodowców wybiera to pierwsze rozwiązanie, gdyż żarówka poza funkcją grzewczą oświetla także terrarium. Przeważnie zaleca się stosowanie żarówek o mocy 15-25 watów. Można oczywiście zastosować mocniejszą - wszystko zależy jak daleko od terrarium umieszczone jest źródło ciepła (unikamy montowania promienników w terrarium z uwagi na możliwość poparzenia naszego pająka). Żarówka nie ma możliwości regulacji a podłączenie jej pod termostat nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Trzeba, więc metodą prób i błędów tak dobrać moc żarówki oraz tak ustawić odległość by temperatura utrzymywała się na żądanym poziomie.

Żarówka może być zwykła, biała lub czerwona, której stosowanie jest wskazane szczególnie nocą. Czerwone światło jest niewidoczne dla ptaszników i możemy je bez kłopotu obserwować w porze ich największej aktywności.

Jeśli zdecydujemy się na użycie kabla grzewczego powinniśmy zaopatrzyć się w termostat. Sam kabel możemy zamontować pod terrarium, za jego ścianką lub wmontować go w nią (w przypadku, gdy np. ozdabiamy ją korkiem, zaprawą z kamieniami itp.). Nie powinno się umieszczać kabla bezpośrednio w terrarium. Moc 25 watów jest zupełnie wystarczająca.

Należy pamiętać by zapewnić pająkowi miejsca o różnych temperaturach. Jedna część terrarium powinna być mocniej ogrzewana by zwierzę samo mogło wybrać, jakie warunki są dla niego w danej chwili najlepsze.

3) Temperatura i wilgotność

Temperatura w przedziale 25-28°C z nocnym spadkiem do około 24, wilgotność powinna wynosić około 50-65%, młodsze osobniki potrzebują trochę większej wilgotności.

4) Żywienie

Młode karmimy wylęgiem świerszcza, krojonymi mącznikami oraz pinkami, którym przed podaniem zgniatamy główki. Wraz ze wzrostem ptasznika podajemy coraz większy pokarm pamiętając by nie był on większy niż ciało pająka. Dorosłym osobnikom podajemy wszelkiego rodzaju bezkręgowce odpowiedniej wielkości - karaczany, świerszcze, szarańczę, drewnojady. Raz na jakiś czas można podać mysiego oseska. Kręgowce powinny jednak stanowić dodatek i urozmaicenie a nie podstawę diety. Można podawać także samodzielnie złapane owady. Odławiać je należy w miejscach gdzie nie są one narażone na działanie spalin, oprysków z pól oraz wszelkich innych zanieczyszczeń. Należy wystrzegać się owadów mogących zrobić pająkowi krzywdę (inne pająki, osy itp.) oraz potencjalnie trujących (gąsienice, pluskwiaki itp.). Najlepsze są przedstawiciele prostoskrzydłych - szarańczaki, pasikoniki, świerszcze.

ROZPOZNAWANIE PŁCI

Samica mocniej zbudowana od samca, choć często o mniejszej rozpiętości odnóży. Samiec ma haki na goleniach pierwszej pary nóg i narządy kopulacyjne(tzw. bulbusy) na nogogłaszczkach. Ubarwienie obu płci zbliżone. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedorosłych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej.

ROZMNAŻANIE

Bardzo czasochłonne. Pająki dość długo „zalecają się” do siebie. Kopulacja trwa maksymalnie kilkanaście sekund. Często samiec zostaje zjedzony przez samicę. Po 2-3 miesiącach samica buduje kokon, z którego po 3-4 tygodniach wylęga się od 150 do 200 młodych. Młode ptaszniki stają się samodzielne po kolejnych 35-45 dniach.

Ocena
Zasady oceniania [zobacz]

• jad: 1
• szybkość: 2
• temperament: 2
• trudność hodowli: 2
• podatność na błędy hodowców: 2
• ocena ogólna: 9

Polecany dla średnio doświadczonych hodowców.