INFORMACJE OGÓLNE

1) Nazewnictwo

- Nazwa łacińska: Avicularia bicegoi

- Nazwa polska: Brak
- Inne nazwy: Brazilian Brick Red Pink Toe, Brazilian pinktoe

2) Wygląd i wielkość

Dorasta do 5-6 cm ciała a rozpiętość odnóży nie większa niż 13cm. Młode osobniki są szaro-beżowe z krwistym wzorkiem na czarnym odwłoku (na środku biegnie czarna linia). Dorosłe są dość podobne kolorystycznie do młodych (karapaks i nogi), czyli występuje kolor szaro-beżowy, lecz z pewną znaczącż różnicą: całość nabiera jasnoróżowego odcienia. Odwłok staje się dość jednolity: dominuje czerń z ciemnym granatem oraz krwiście czerwone włosy po obu jego stronach.

3) Długość życia

Samice dożywają 6-8 lat, natomiast samce giną około 8-10 miesięcy po ostatniej wylince.

4) Występowanie i biotop


W naturalnym środowisku zamieszkuje korony drzew w lasach tropikalnych Brazylii.

5) Cechy szczególne i ciekawostki

Ptasznik ten doskonale pływa, nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka, dobrze skacze. Pająk dość łagodny.

WARUNKI HODOWLI

1) Terrarium

Terrarium powinno mieć wymiary co najmniej: 25x25x40 (dł./szer./wys.). Młode pająki trzymamy w odpowiednio mniejszych pojemnikach (nie można trzymać małych Aviculari w kliszówkach!) należy jednak pamiętać o tym, aby wysokość była dość duża. Jako podłoża używamy włókna kokosowego, torfu lub ich mieszanki w proporcji 1:1. Podłoża musi być na tyle dużo by utrzymywało odpowiednią wilgotność. Zaleca się również zamontowanie kory na tylnej ściance terrarium oraz korzeń lub gałęzie, które przydadzą się we wspinaczce pająka i będą dobrym miejscem na zbudowanie gniazda. Terrarium należy ulokować w miejscu nie nasłonecznionym, z dala od źródła drgań (np. koło głośników). W terrarium należy także zraszać ścianki, ponieważ Avicularie lubią z nich pić, jeśli tego nie zrobimy mogą one paść z przesuszenia.

2) Ogrzewanie i oświetlenie

Do ogrzania terrarium można użyć żarówki lub kabla grzewczego. Większość hodowców wybiera to pierwsze rozwiązanie, gdyż żarówka po za funkcją grzewczą oświetla także terrarium. Przeważnie zaleca się stosowanie żarówek o mocy 15-25 wat. Można oczywiście zastosować mocniejszą - wszystko zależy jak daleko od terrarium umieszczone jest źródło ciepła (unikamy montowania promienników w terrarium z uwagi na możliwość poparzenia naszego pająka). Żarówka nie ma możliwości regulacji a podłączenie jej pod termostat nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Trzeba, więc metodą prób i błędów tak dobrać moc żarówki oraz tak ustawić odległość by temperatura utrzymywała się na żądanym poziomie. Żarówka może być zwykła, biała lub czerwona, której stosowanie jest wskazane szczególnie nocą. Czerwone światło jest niewidoczne dla ptaszników i możemy je bez kłopotu obserwować w porze ich największej aktywności. Jeśli zdecydujemy się na użycie kabla grzewczego powinniśmy zaopatrzyć się w termostat. Sam kabel możemy zamontować pod terrarium, za jego ścianką lub wmontować go w nią (w przypadku, gdy np. ozdabiamy ją korkiem, zaprawą z kamieniami itp.). Nie powinno się umieszczać kabla bezpośrednio w terrarium. Moc 25 wat jest zupełnie wystarczająca.

Należy pamiętać by zapewnić pająkowi miejsca o różnych temperaturach. Jedna część terrarium powinna być mocniej ogrzewana by zwierzę samo mogło wybrać , jakie warunki są dla niego w danym momencie najlepsze.

3) Temperatura i wilgotność

Dniami temperatura powinna wynosić 24-28C. W nocy może spadać o 2-3*C. Wilgotność należy utrzymywać na poziomie 75-80%

4) Żywienie

Młode karmimy wylęgiem świerszcza, młodymi karaczanami, krojonymi mącznikami oraz pinkami, którym przed podaniem zgniatamy główki, co zapobiega zakopywaniu się ich w podłożu. Wraz ze wzrostem ptasznika podajemy coraz większy pokarm pamiętając by nie był on większy niż ciało pająka. Dorosłym osobnikom podajemy wszelkiego rodzaju bezkręgowce odpowiedniej wielkości - karaczany, świerszcze, szarańcze, drewnojady. Trzeba pamiętać, że jako ptaszniki nadrzewne, preferują ruchliwy pokarm - najlepiej latający. Pełzające „ robactwo” (mączniki, drewnojady, pinki) często pozostaje niezjedzone, choć w przypadku młodych osobników ciężko o wyeliminowanie tych owadów z jadłospisu pająka. Raz na jakiś czas można podać oseska lub malutką myszkę. Kręgowce powinny jednak stanowić dodatek i urozmaicenie a nie podstawą diety. Można podawać także samodzielnie złapane owady. Odławiać je należy w miejscach gdzie nie są one narażone na działanie spalin, oprysków z pól oraz wszelkich innych zanieczyszczeń. Należy wystrzegać się owadów i innych mogących zrobić pająkowi krzywdę (inne pająki, osy itp.) oraz potencjalnie trujących (gąsienice, pluskwiaki itp.). Najlepsze są przedstawiciele prostoskrzydłych - szarańczaki, pasikoniki, świerszcze. Bardzo chętnie zjadane są także ćmy i muchy.

ROZPOZNAWANIE PŁCI

Samica większa i masywniejsza od samca. Samce posiadają narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy) na nogogłaszczkach oraz haki na goleniach pierwszej pary odnóży. Ubarwienie podobne u obu płci. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedojrzałych osobników-na podstawie wylinki, lub po budowie płytki i szczeliny płciowej.

ROZMNAŻANIE

Średnio trudne, ponieważ występują kłopoty ze skompletowaniem pary. Samica nie jest agresywna w stosunku do samca. Po upływie 6-12 tygodni samica sporządza kokon. Młode, w ilości 60-110 sztuk, wykluwają się po 3 tygodniach a pająkami stają się po następnych 3-4 tygodniach.

Ocena
Zasady oceniania [zobacz]

• jad: 1
• szybkość: 2
• temperament: 1
• trudność hodowli: 4
• podatność na błędy hodowców: 4
• ocena ogólna: 12

Polecany dla średniozaawansowanych hodowców.