INFORMACJE OGÓLNE

1) Nazewnictwo

- Nazwa łacińska: Tapinauchenius violaceus

- Synonimy: Tapinauchenius purpureus

- Inne nazwy: Purple treespider

 

2) Wygląd i wielkość

Pająk dorasta do 5-6 cm ciała a rozpiętość odnóży ok. 12-13cm. Bardzo ładny ptasznik. Młode osobniki są niemal całkowicie czarne. Mniej więcej od 5-6 wylinki kolorystyka ich ciała zaczyna stopniowo przybierać formę osobników dorosłych. Dojrzały osobnik jest jednolicie fioletowy poza karapaksem, który mieni się w odcieniach ciemnej zieleni. Dwie tylne pary odnóży są umiarkowanie gęsto pokryte rudawymi, dłuższymi włoskami, które mniej intensywnie porastają dwie przednie pary odnóży. Odwłok posiada charakterystyczne dla tego gatunku zagłębienia. Są to cztery małe, punktowe "wgniecenia", które gdyby połączyć liniami utworzyłyby kwadrat.

 

3) Długość życia

Samice dożywają 10 lat, samce krócej giną około roku po ostatniej wylince.

4) Występowanie i biotop


W naturze pająk występuje na terenie Gujany Francuskiej. Żyją raczej w dolnych partiach lasu, tworząc oprzęd między korzeniami drzew. W oprzęd wplatane są fragmenty kory i liści co maskuje gniazdo i umacnia jego konstrukcję.

5) Cechy szczególne i ciekawostki

Są to dość szybkie i agresywne ptaszniki, które dobrze skaczą ze względu na to nie nadają sie dla początkujących hodowców. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Znane są z szybkiego dojrzewania. Malutkie samice, które mierzą niespełna 3 cm długości ciała (przeszły około 8 wylinek) składały po kopulacji kokony, z których wykluwały się młode w ilościach ok. 50 szt.

WARUNKI HODOWLI

1) Terrarium

Terrarium powinno mieć wymiary co najmniej: 20x20x30 (d?./szer./wys.). Młode pająki trzymamy w odpowiednio mniejszych pojemnikach (pudełko po kliszy, pojemnik na mocz, lub inne), należy jednak pamiętać o tym, aby wysokość była dość duża. Jako podłoża używamy włókno kokosowe, torf lub ich mieszankę w proporcji 1:1. Grubość warstwy podłoża nie powinna być duża, ponieważ służyć będzie ono jedynie do utrzymywania wilgotności w terrarium. Zaleca się również zamontowanie kory na tylnej ściance terrarium oraz korzeń lub gałęzie, które przydadzą się we wspinaczce pająka i będą dobrym miejscem na zbudowanie gniazda. Terrarium należy ulokować w miejscu nie nasłonecznionym, z dala od źródła drgań (np. koło głośników).

2) Ogrzewanie i oświetlenie

Do ogrzania terrarium można użyć żarówki lub kabla grzewczego. Większość hodowców wybiera to pierwsze rozwiązanie, gdyż żarówka poza funkcją grzewczą oświetla także terrarium. Przeważnie zaleca się stosowanie żarówek o mocy 15-25 wat. Można oczywiście zastosować mocniejsze - wszystko zależy jak daleko od terrarium umieszczone jest źródło ciepła (unikamy montowania promienników w terrarium z uwagi na możliwość poparzenia naszego pająka). Żarówka nie ma możliwości regulacji a podłączenie jej pod termostat nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Trzeba więc metodą prób i błędów tak dobrać moc żarówki oraz tak ustawić odległość by temperatura utrzymywała się na żądanym poziomie. Żarówka może być zwykła, biała lub czerwona, której stosowanie jest wskazane szczególnie nocą. Czerwone światło jest niewidoczne dla ptaszników i możemy je bez kłopotu obserwować w porze ich największej aktywności. Jeżeli zdecydujemy się na użycie kabla grzewczego powinniśmy zaopatrzyć się w termostat. Sam kabel możemy zamontować pod terrarium, za jego ścianką lub wmontować go w nią (w przypadku, gdy np. ozdabiamy ją korkiem, zaprawą z kamieniami itp.). Nie powinno się umieszczać kabla bezpośrednio w terrarium. Moc 25 wat jest zupełnie wystarczająca.

3) Temperatura i wilgotno??

Temperatura powinna wynosić ok 25-27 stopni ze spadkiem ok 2-3 stopnie w nocy, wilgotność powinna być utrzymywana na wysokim poziomie ok 75-80%.

4) Żywienie

Młode pająki karmimy wylęgiem świerszcza, małymi mącznikami lub larwami much (tzw. pinki) uprzednio zabijając je, aby pokarm nie zakopał się. Większe pająki poradzą sobie już z karaczanami, dorosłymi świerszczami, drewnojadami oraz szarańczami. Należy pamiętać, że jest to gatunek nadrzewny i sytuacja, iż ptasznik nie zjadł mącznika jest zrozumiała, najchętniej zjadanym pokarmem są owady latające, w roli tej sprawdzają się idealnie motyle (należy sprawdzi?, czy złapany motyl nie znajduje się na liście gatunków objętych ochroną) oraz ćmy. Dietę dorosłej samicy można raz na jakiś czas wzbogacić o mysi osesek. Resztki pokarmu należy usunąć, aby zapobiec pleśni oraz pojawieniu się roztoczy.

ROZPOZNAWANIE PŁCI

Samica mocniej zbudowana niż samiec, czasami ma jednak mniejszą rozpiętość nóg. Samiec bardzo smukły, ma haki na goleniach przedniej pary nóg i narządy kopulacyjne na nogogłaszczkach. Ubarwienie obu płci zróżnicowane. Samica intensywnie fioletowa, z odnóżami porośniętymi rudawymi włoskami. Samiec jednorodnie ubarwiony. Jego ciało jest blado zielone. Odnóża gęsto porośnięte liliowymi włoskami. Płeć można rozróżnić już u niedojrzałych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej lub z wylinki.

ROZMNAŻANIE

Gdy skompletujemy dojrzałą parę rozmnażanie nie jest zbyt trudne. Już młode samice, które mierzą zaledwie 3 cm długości ciała, często gotowe są do wydania na świat potomstwa. Ptaszniki te dosyć chętnie kopulują, samica po zbliżeniu może być agresywna w stosunku do samca. Kokon powstaje najczęściej po 6-8 tygodniach. Młodych wylęgnie się ok.50-100 sztuk, po 3-4 tygodniach od zniesienia jaj. Przeobrażają się w młode pajączki po kolejnych 3-4 tygodniach.

Ocena
Zasady oceniania [zobacz]

• jad: 1
• szybkość: 3
• temperament: 3
• trudność hodowli: 3
• podatność na błędy hodowców: 3
• ocena ogólna: 13

Polecany dla średnio doświadczonych hodowców.