Metoda ta pozwala określić płeć u podrostków oraz prawie dorosłych przedstawicieli niektórych gatunków z rodziny Poecilotheria. Zaznaczam, iż metoda ta nie daje 100% pewności. Metoda ta nie działa u młodych pająków. Największa skuteczność tego sposobu zauważalna jest u P. ornata, P. fasciata. Przy P. regalis nie jest łatwo, lecz z małą praktyką i większym osobnikiem również skutkuje. U P. subfusca metoda ta jest nieużyteczna.

Różnica między samcem i samicą polega na kolorze. Samice posiadają bardziej wyraźny wzór niż samce. Bardzo dobrze to widać u dorosłych samców, których ornament jest bardzo zamazany. Już podrośnięte samce wytracają kolory.

U większych podrostków oraz średniej wielkości osobników uwagę zwrócić należy na odwłok. Każda Poecilotheria posiada biały, podłużny pas na górnej części odwłoka (pas ten zwany jest także "Folio"). Im większa i starsza samica jest, tym czystszy jest ten biały pas. Samce posiadają szarą/czarną linię wewnątrz Folio.

Jako młode pająki samice również posiadają czarną linię wewnątrz białego pasa. Jednak linia ta rozjaśnia się z każdą następną wylinką. Zdarza się, że ciemna linia rozjaśnia się bardzo późno, i osobnik który z założenia miał być samcem, okazał się samicą raczej nie zdarza się aby linia robiła się ciemniejsza.

Również wzór na karapaksie jest bardziej wyraźny u samic. Samce posiadają bardziej rozmazany i szarawy karapaks. Jednak nie rzuca się to w oczy tak jak zmiany na odwłoku. Jak już wspominałem nie daje to 100% pewności, mogą zdarzyć sie wyjątki. Dzięki odrobinie praktyki możemy się tą metodą nastawić na samice lub samca.

P. ornata jest najlepsza do sprawdzenia tej metody. Zmiany kolorów u tego gatunku pojawiają się bardzo wcześnie. Niżej przedstawiam zdjęcia odwłoku mojej samicy.


Wylinka 6


Wylinka 8


Wylinka 9